vrijdag 9 juni 2017

DichtersJazzCafé

Jazz en gedichten. Die combinatie hadden we nog niet met Schrijversharten. Op 28 juni treden we op tijdens het DichtersJazzCafé in Wageningen. Sinds enkele jaren werk ik in het collectief Schrijversharten samen met Laurens van der Zee en Martijn Adelmund. Verder werken aan het DichtersJazzCafé de volgende dichters mee: Paul Dunki Jacobs, Tim Horsting, Sander Rijminkt en Simon Frans de Vries.
De jazz is in goede handen bij Athalie & Friends.

Jazz en ik, het is geen voor de hand liggende combinatie. Naarmate ik ouder word, begin ik er meer gevoel bij te krijgen. Eergisteren droomde ik zelfs dat ik verpletterd werd door jazzmuziek. Ik raakte even ontroerd, ontspannen en volmaakt gelukkig van de muziek van John Coltrane. Stof genoeg voor een nieuw gedicht.


Uit het persbericht:


Nachtharten & Co presenteert: DichtersJazzCafé 28 juni

Op golven internationale live-jazz slingeren dichters hun hart de zaal in, op woensdagavond 28 juni in De Wilde Wereld. Voor deze unieke gelegenheid is dit Wageningse theater omgebouwd tot nachtclub: musici, dichters en gasten bevinden zich op dezelfde vloer en creëren samen de avond.
Enkele leden van de jazzgroep Jazziam met zangeres Athalie de Koning uit Bangkok (Thailand) zijn eind juni in Nederland. Versterkt met Nederlandse collega’s begeleiden zij op 28 juni als Athalie & Friends dichters uit Wageningen en omgeving. Ook spelen zij jazz-klassiekers en enkele composities van de eind 2016 overleden koning van Thailand, Bhumibol, die tevens een ervaren jazzmusicus en -componist was.
Organiserend comité Nachtharten & Co bestaat uit het schrijverscollectief Schrijversharten en Nachtboterorganisator Tim Horsting, met medewerking van Simon Frans de Vries.
Het aantal plaatsen op deze eenmalige avond is beperkt. De toegang bedraagt € 8,50, studenten € 6,50. Aanvang 21.00 uur, sluiting rond 23.30 uur. Locatie: De Wilde Wereld, Burgtstraat 1, Wageningen.
Deelnemende dichters: Schrijversharten, bestaande uit Annie van Gansewinkel, stadsdichter Martijn Adelmund, oud-stadsdichter Laurens van der Zee; Paul Dunki Jacobs; Tim Horsting (Nachtboter, Creative Production Company T!peaux); Simon Frans de Vries; Sander Rijminkt.



Boeiende Bajesdag Veenhuizen

Het was een boeiende Bajesdag op 28 mei in Veenhuizen. Deze jaarlijkse activiteit van het Gevangenismuseum is een mooie manier om het publiek kennis te laten maken met de wereld van gevangenis, politie en rechtsgang.
Ook voor kinderen en jongeren was er veel interessants en luchtigs te beleven. Kinderen lieten zich hullen in een kogelvrij vest. Ze mochten het Intern Bijstandsteam, de ME van een gevangenis, met stenen bekogelen. Het IBT gaf ook demonstraties van hoe weerspannige gevangenen werden 'platgelopen', 'geplukt' (gefouilleerd) en bedwongen.

Er werden rechtszaken nagespeeld, overigens met een echte rechter en officier van justitie. Het publiek mocht zich ook uitspreken over de strafeis.
 
Zelf leverde ik een bijdrage aan het lezingenprogramma. Mijn recente jongerenboek 'Vast' was daarvoor de aanleiding. Het gaat over Jim van wie de vader in de gevangenis zit. Ik vertelde over mijn boek en over mijn research daarvoor.

Ook interviewde ik Terry, jongerenambasadeur van Exodus Nederland, over zijn ervaringen als zoon van een gedetineerde. Kinderen worden immers keihard meegestraft als hun vader of moeder naar de gevangenis gaat. We hadden het bijvoorbeeld over hoe school, vrienden en andere naasten die kinderen kunnen helpen.

Bij onze twee lezingen hadden we zeer geïnteresseerde toehoorders.
Fijn dat mijn boek op deze manier een tikkeltje kan bijdragen aan een beter begrip voor kinderen in zo'n moeilijke situatie.


Website Gevangenismuseum 
Website Exodus Nederland 
Mijn boek 'Vast' 
 

woensdag 24 mei 2017

Bajesdag Veenhuizen


In het Gevangenismuseum van Veenhuizen vindt zondag 28 mei de jaarlijkse Bajesdag plaats. Van politieonderzoek tot rechtszaak, van detentie tot vrijlating, en daarna. Presentaties, demonstraties, een rechtszaak met echte rechters, gesprek met een gedetineerde. Ook is de werkplaats van de naastgelegen gevangenis Esserheem te bezoeken. Interessant voor kinderen, jongeren en volwassenen.

Zelf lever ik ook een bijdrage aan het programma. Aanleiding is mijn recente jongerenboek 'Vast' dat gaat over een jongen van wie de vader in de gevangenis zit. Ik vertel erover, maar ook over hoe het boek tot stand kwam en de rol die de gevangenis van Veenhuizen erin speelt.
Mijn research voor het bezoek deed ik namelijk gedeeltelijk in Esserheem, ook tijdens mijn verblijf in 2016 in het schrijvershuis van Veenhuizen.

Tijdens dezelfde lezing (twee sessies: om 13 uur en om 15 uur) vertelt ook Terry over zijn ervaringen. Hij is jongerenambassadeur voor Exodus Nederland dat hulp biedt aan gedetineerden en hun familie. De vader van Terry zat vele jaren in de gevangenis tijdens de jeugd van Terry.
Eerder al interviewde ik Terry daarover voor de website van mijn uitgeverij Eenvoudig Communiceren. Lees het hier.

De Bajesdag duurt van 10 tot 17 uur.
Meer informatie over het programma: website Gevangenismuseum Veenhuizen

maandag 22 mei 2017

Een boek voor jou

Deze maanden bezoeken ongeveer 100 schrijvers en illustratoren AZC's in heel Nederland. Daarbij laten ze de kinderen kennismaken met hun werk en met boeken in het algemeen. Dat doen ze in het kader van het project 'Een boek voor jou'.
Marit Törnqvist nam het initiatief voor dit prachtige project dat uitgebreid weerklank vond bij uitgeverijen, IBBY Nederland, schrijvers en illustratoren.
Behalve deze bezoeken op AZC's en de scholen daar krijgen 5000 Arabisch sprekende kinderen onder de vluchtelingen het boek 'Een boek voor jou'. Toen ik het fraai uitgevoerde exemplaar in handen kreeg, besefte ik even hoe het is als je totaal niets kunt lezen. Ik opende het boek dus ook achterstevoren. De illustraties ogen wel vertrouwd.
In het boek maken de kinderen in hun eigen taal kennis met bv. Jip en Janneke, Kikker en Meester Jaap. Zo krijgen zij toegang tot het werk van onder meer Joke van Leeuwen, Paul van Loon, Toon Tellegen, Charlotte Dematons en Marit Törnqvist. Een mooi welkomstcadeau dat de weg opent voor boeken in die vreemde taal, het Nederlands.


Woensdag bezocht ik de school van het AZC in mijn woonplaats Wageningen. In het algemeen blijven de gezinnen hier maar kort voordat ze naar een andere opvanglocatie gaan. De leerkrachten proberen hen in die luttele weken toch zoveel mogelijk bij te brengen. Vaak zijn de kinderen daarvoor al een hele tijd niet meer naar school geweest. De school ziet boeken ook als een belangrijk middel. Zelfs de kleintjes van de onderbouw pakken elke dag even een boekje, ook al kunnen ze nog niet lezen.
Voor de jongste kinderen las ik voor uit mijn prentenboek Logeerbeer aan de hand van grote vertelplaten. Aanwijzen, handen en voeten soms, dan kom je een heel eind. Ze zaten geboeid te luisteren naar het verhaal over logeerbeer Knoef die heimwee heeft.
Heimwee. Naar thuis. Ik besefte terdege hoe thuis een absoluut niet vanzelfsprekend begrip is bij deze kinderen.
In de bovenbouw vertelde ik onder meer over mijn boeken Stijn Klein, De Superhoofdprijs en Deze schelp verdient een kistje.
Dat laatste boek gaat over Veerle die bij haar opa aan zee woont. Bij een eerder schoolbezoek aan vluchtelingenkinderen realiseerde ik me te laat dat de zee voor een aantal van hen een negatieve bijklank heeft. Voor de kinderen die over zee naar Europa zijn gevlucht.
Toch had ik besloten om het nu ook weer over de liefde van Veerle voor de zee te hebben. Zoals de zee ook mijn geliefde plek is, want zo'n positieve betekenis kan de zee ook hebben.
Ik gaf ook een korte workshop waarbij de kinderen vanuit het woord 'zon' associeerden. Heerlijk om te zien dat ze zo vrij en speels mee verzonnen.
Natuurlijk hadden we het nog even over hoe het is om schrijver te zijn. Een meisje vertelde dat ze het verhaal over haar familie had opgeschreven. Maar helaas was ze het schriftje kwijtgeraakt. Iedereen raakt wel eens wat kwijt, maar ik ben bang dat het ergens in de vlucht verloren is gegaan.
En er was een jongen die graag schreef. Na afloop hoorde ik dat hij diezelfde dag al aan een boek begonnen was.
Ik was onder de indruk bij mijn bezoek. Ik geef het je te doen: zo jong nog en na een vlucht uit de vertrouwde maar vaak gevaarlijke omgeving terechtkomen op een AZC. Onzekerheid over waar je over enkele maanden zult zijn. En dan toch gemotiveerd zijn om te leren en er iets van te maken. Verbluffend hoeveel ze op school in korte tijd leren. Sterke en leergierige kinderen zijn het.

Een boek voor jou is een geweldig project. Het laat zien dat in een nieuw land onderwijs, de taal én boeken de sleutel zijn tot een nieuw leven.

Een boek voor jou - facebook 
Een boek voor jou - website IBBY

woensdag 17 mei 2017

Jouw schelp verdient een kistje

'Jouw schelp verdient een kistje'. Onder die naam geef ik zondag 21 mei een bijzondere workshop voor kinderen samen met Petra Sips en Mechteld Lureman.
Kinderen vanaf 8 jaar die houden van verhalen en knutselen zijn van harte welkom bij deze gratis workshop in de bblthk van Wageningen. Het duurt van 10.00 tot 11.30 uur.

Ik begeleid het schrijfdeel en gebruik daarvoor mijn kinderboek 'Deze schelp verdient een kistje'. Daarin gaat het onder meer over herinneringen.
Heel bijzonder om deze workshop samen te geven!


Hieronder meer informatie.

Op zondag 21 mei van 10.00u tot 11.30u is er in de bblthk een workshop voor kinderen, gebaseerd op het boek “Deze schelp verdient een kistje” van Annie van Gansewinkel.
Alle kinderen vanaf acht jaar die van verhalen en van knutselen houden, zijn van harte welkom! Annie van Gansewinkel leest voor uit haar boek. De kinderen mogen een schelp uitkiezen en gaan dan aan de slag om zelf een kort gedicht te schrijven. Daarna versieren ze een kistje om er hun schelp en hun gedicht in op te bergen. Uiteraard mogen ze aan elkaar laten zien en horen wat ze gecreëerd hebben. Later thuis kunnen de kinderen hun dierbare herinneringen bewaren in dit uniek en persoonlijk herinneringskistje.
 
De kinderen worden tijdens deze workshop begeleid door Annie van Gansewinkel, specialist in schrijven, Mechteld Lureman, specialist in knutselen, en Petra Sips, specialist in herinneringen. Ouders die dat willen, kunnen ondertussen een kopje koffie of thee drinken aan de leestafel. De toegang is gratis.
Meer informatie:

http://www.de-plek.net/
www.kinderkookatelier.nu
www.bblthk.nl
Website - boek Deze schelp verdient een kistje

zaterdag 13 mei 2017

Workshop schrijven in de Blauwe Kamer

Er zijn van die dagen dat alles klopt: paradijselijke natuur, zacht zonnig weer na een koude periode én aangenaam gezelschap. Zo was het woensdag toen ik 's avonds in natuurgebied de Blauwe Kamer bij Wageningen een schrijfworkshop gaf voor de Soroptimisten Ede.
Na mijn korte inleiding gingen de deelnemers met schrijfopdrachten op pad. Ze verspreidden zich over het terrein, naar vogelhut, veerpont, ruïnes. Enkele vrouwen streken neer op de vlonderbrug en genoten daar onder het schrijven van de milde avondzon. Anderen observeerden in stilte vanuit de vogelhut de kraamkamer van de lepelaars.
Extra leuk vond ik het te merken dat ook vrouwen die niet zoveel hebben met schrijven toch enthousiast hun observaties op papier zetten.
Tijdens het diner lazen deelnemers gedichten en gedachten voor, uiteenlopend van serieus en beschouwend tot absurd en humoristisch.


Als begeleider vind ik het geweldig om maatwerk te maken voor elke groep. Ook deze keer waren de zintuigen een leidraad in de workshop. Daar nodigt de Blauwe Kamer ook wel toe uit.
Ik heb minstens zo genoten als de deelnemers. Zo is werken spelen!


Foto's: Soroptimisten Ede

Soroptimisten Ede - facebook 
 

donderdag 4 mei 2017

Prijs voor poëzieroute van Schrijversharten

We hebben met Schrijversharten gisteren de juryprijs van de Culturele Ronde 2017 in Wageningen gewonnen. Medewerkers en cliënten van Eigenhandig/Zideris hadden een wezenlijk aandeel in die bekroning.
Zij zorgden er immers voor dat de gedichten van Martijn Adelmund, Laurens van der Zee en van mij zo prachtig werden uitgevoerd. Dat heb ik bij de prijsuitreiking in de bieb van Wageningen ook nadrukkelijk gezegd.

Het was een geweldige samenwerking en uiteindelijk klopte alles: landschap, gedichten en vorm.

Blij verrast waren we dat de jury (Lara de Brito, Jelle de Gruyter, Margreet Takken) ons de prijs toekende.
Het was al fijn om deel uit te maken van de top 10 die ze hadden geselecteerd uit de bijna 80 kunstenaars die meededen.

Voorwaar geen gemakkelijke taak voor de jury die op 22 en 23 april alle kunstenaars op locaties in Wageningen bezocht. En hoe vergelijk je nou het werk van al die uiteenlopende disciplines?
Juryvoorzitter Lara de Brito deed voor een volle tribune uit de doeken hoe de jury te werk was gegaan.

De andere kunstenaars van de top 10 werden ook in het zonnetje gezet.

Zideris Wageningen maakte deze foto's, met onder meer de toost van Martijn, Eldric (Zideris) en mij.

Op facebook van Zideris zijn nog meer foto's te zien. 

Mijn terugblik op de Culturele Ronde en de poëzieroute van Schrijversharten

donderdag 27 april 2017

Culturele ronde 2017 - terugblik

Met veel genoegen kijk ik terug op de Culturele Ronde 2017 in Wageningen. Met Schrijversharten namen we daaraan deel en we deden dat in een mooie samenwerking met Eigenhandig/Zideris Wageningen. Bewoners en medewerkers gaven prachtig vorm aan onze landschapsgedichten die te zien waren op 22 en 23 april.
Liefst 19 gedichten van ons drieën hingen langs de Grebbedijk, de Gen. Foulkesweg en het Bergpad.

Onze bijdrage stond voor mij in het teken van Kijken. Kijken naar het landschap, impressies verwerken in gedichten en vervolgens door een kader weer naar het landschap kijken. Bijzonder hoe anders je dan kijkt.

Die reactie kreeg ik ook van passanten. Hé, een bankje, met een naamplaatje (Tante Klaartje Bankje). Of nooit eerder gezien, die betonnen strook in de uiterwaarden (mijn gedicht: Landingsstrip).

De reacties van het publiek waren erg positief. Er ontsponnen zich bijvoorbeeld gesprekken over wie tante Klaartje was. Over de achterkant van de haven. Over de serieuze gedichten en over de melige, want de variëteit was groot.
Laurens van der Zee, Martijn Adelmund en ikzelf zijn immers ook heel verschillend.
We hoorden van mensen dat ze het jammer vonden dat de gedichten slechts twee dagen te zien waren. Voor ons smaakt het ook naar meer, dus wie weet. 


 


De Cameraclub Wageningen bracht de Culturele Ronde, waaraan bijna 80 kunstenaars meededen, helemaal in beeld. Foto's zijn te zien op facebook.

Website Culturele Ronde

donderdag 20 april 2017

Landschapsgedichten in Culturele Ronde

Landschapsgedichten in de vorm van antieke polaroids. Het prachtige landschap van Wageningen in verrassend echte kleuren. Dat is onze bijdrage van Schrijversharten aan de Culturele Ronde op 22 en 23 april 2017 in Wageningen.

Dit mooie project hadden we niet kunnen doen zonder de geweldige samenwerking met Zideris Wageningen. Cliënten en medewerkers hebben onder leiding van Margreet Takken de vormgeving uitgevoerd van de poëzie van Martijn Adelmund, Laurens van der Zee en van mij.
Zaterdag en zondag zijn de gedichten tussen 11 en 17 uur te bekijken langs een route die voor een groot deel voert over de Grebbedijk in Wageningen, maar ook langs het Bergpad en Generaal Foulkesweg. Iedereen kan de route in de zelf gewenste richting lopen, maar de start en routebeschrijvingen zijn te vinden bij Zideris, Gen. Foulkesweg15 (De Hucht).

Proefplaatsing met Zideris
Bij uiteenlopende locaties hebben we in totaal 19 evenzo uiteenlopende gedichten geschreven. Wij drieën zijn immers ook heel verschillend. Toch merkte ik dat we door onze samenwerking, - nu al voor het derde jaar - elkaar wel beïnvloeden.
In 2015 begonnen we als Schrijversharten om ons schrijfproces voor onszelf en het publiek inzichtelijk te maken. Tijdens het schrijven van deze gedichten merkte ik een keer op: hé, dat zou ook een Laurens-zin kunnen zijn. En wie had kunnen denken dat ik ooit een gedicht zou schrijven over de stoeremannenwereld van de haven?
Gedicht Laurens over 'Windkracht' en Grebbedijk 6

Gedichten met ironie, baldadigheid, reflectie, fijngevoeligheid, het zit allemaal in onze landschapsgedichten.
Hoe vaak ik ook op de dijk kom, als je het landschap door een kader beziet, krijg je toch een andere kijk.
Wees welkom bij Schrijverharten/Zideris tijdens de Culturele Ronde. Maar bezoek zeker ook andere deelnemende kunstenaars. Het zijn er bijna 80.



TIP: bekijk van tevoren de groepstentoonstelling in museum De Casteelse Poort zodat je al een selectie kunt maken van kunstenaars en eventueel een handige fiets- of wandelroute kunt plannen. Maar op de bonnefooi en in het wilde weg kan natuurlijk ook.

Website Culturele Ronde met alle deelnemende kunstenaars 

 

zaterdag 8 april 2017

Ik droom over panda's

illustratie: Henk van Ruitenbeek
Ik droom over panda's, over reuzenpanda's. U weet wel die schattige, aaibare dieren met ingebouwde weemoedigheid. Binnenkort zijn er twee te zien in het naburige Ouwehands Dierenpark in Rhenen.
Een cadeautje van China. En een gegeven panda mag je niet in de bek kijken. Ze krijgen een luxeverblijf en ooit een kraamkamer voor het geval die drie dagen per jaar samenzijn van mannetje en vrouwtje tot nakomelingen leiden. Drie dagen slechts samen, want ze schijnen elkaar anders de keet uit te vechten. Zo aaibaar zijn ze dus niet.

Verwende krengen
Als ik me goed herinner, vreten ze elke dag 50 kg bamboe. Geen gewoon bulkvoer, maar een afgewogen melange van verschillende bamboes. Verwende en lastige krengen zijn het eigenlijk, maar bijna iedereen schijnt opgetogen te zijn over hun komst. Ze zouden wel eens een cadeau kunnen blijken waar je als ontvanger zo snel mogelijk vanaf wilt.
Ik droom nu al enkele dagen slecht over die panda's. In hun kielzog vrees ik paarden van Troje nu het college van mijn woonplaats Wageningen toch toestemming wil geven voor een reuzenpandaparkeerplaats. Liefst 1400 parkeerplaatsen moeten de extra toestroom van bezoekers opvangen waar Ouwehands Dierenpark van droomt.

Nare droom
Mijn nare droom ziet er zo uit: zoals vaak maak ik op zondagochtend een rustig fietsrondje door het prachtige Binnenveld bij Wageningen en langs de Grift. Daarna wil ik aan de voet van de Grebbeberg oversteken naar de dijk. Maar oversteken lukt me de eerste uren niet.
Een lang lint van auto's vanaf de A12 en A15 komt de Grebbeberg af zoeven om te pandaparkeren aan de Lawickse Allee in Wageningen. Een parkeerterrein voor 1400 auto's met daarin gemiddeld drie personen, die vervolgens in ongeveer 80 pendelbussen (gemiddeld 50 personen) terug de Grebbeberg over eindelijk naar de panda's worden gebracht. Aan het eind van de dag herhaalt deze logistieke tragedie zich vanuit de tegenovergestelde richting.
De parkeerplaats is volgens de plannen 'slechts' 80 dagen per jaar in gebruik. Maar dat zijn vermoedelijk bijna alle weekends.

Intelligente oplossingen
Een groot deel van die auto's hóeft normaal gesproken helemaal niet in Wageningen te komen. Ze passeren nota bene eerst Ouwehands Dierenpark om daarna bij de buren te parkeren. Intelligente duurzamere oplossingen van transferia bij de A12 en de A15 en vooral extra inzetten op treinvervoer - Rhenen zelf is in het gelukkige bezit van een station, Veenendaal en Ede hebben stations - is daar werkelijk naar gekeken?

Hoofdpijndossier
Mobiliteit is in Wageningen al lang een lastig dossier en met deze parkeerplaats is de stap naar hoofdpijndossier klein. Het college wil ook maar meteen vergunning geven voor liefst 10 jaar. Als de komende maanden al die nutteloze vervoersbewegingen gierend uit de klauwen lopen, jammer dan? Met handen en voeten gebonden aan afspraken. Met wie dan?
Als ik nog journalist was, zou ik graag een wob-je *) wagen. Welke belangen heeft de gemeente Wageningen bij dit parkeerplan? Gebonden aan toezeggingen en (geheime) afspraken? Blij dat eindelijk een onrendabel bedrijventerrein een lucratieve invulling krijgt?

Paarden van Troje
Maar Wageningen, voor mij altijd een toonbeeld van democratisch en groen, ik krijg het in mijn hoofd niet gerijmd met dit besluit. Een petitie met vele honderden handtekeningen en andere protesten vanuit de bevolking, waar zijn die in de afweging gebleven? Ik ben teleurgesteld en ik snap het ook echt niet.
Welke democratische middelen hebben we nog tot onze beschikking? Die panda's mogen voor mij best komen, maar paarden van Troje, die willen we toch niet binnenhalen?

*) Wob - De Wet Openbaarheid Bestuur kan de overheid verplichten inzage te geven in besluitvorming. 

Mooi Wageningen - actie tegen pandaparkeerplaats 

donderdag 23 maart 2017

Verboden vruchten


Verboden vruchten - in de verleiding komen om te doen wat niet goed is voor jezelf of voor een ander. Laten we het er eens over hebben, het eerlijke verhaal.
Nou, bij schrijvers weet je dat nooit.

Toch lichten we met Schrijversharten in de Boekenweek onder het gelijknamige thema eventjes op wat verborgen bleef, raken we aan openhartigheid en genieten we stiekem van 'beter van niet'.
Op 29 maart houden we in de bblthk van Wageningen een avond onder het motto 'Stiekem genieten'.
Met Schrijversharten (Martijn Adelmund, Laurens van der Zee en ik) delen we op poëtische en prozaïsche wijze onze geheimen met het publiek. We lezen voor uit eigen werk over de zoete pijnen van het leven en de verboden vruchten die daar verlichting aan bieden: de fles, de fruitautomaat, de buurvrouw, The Sound of Music.
Maar het publiek krijgt ook een rol in het ondervragen, soms met pijnlijk borende vragen, vagelijk gebaseerd op de beroemde vragenlijst van Marcel Proust.
En er is muziek, als verboden vruchten en over verboden vruchten. Schrijversharten draaien foute plaatjes enzo.

In de voorbereidingen hebben we al veel plezier beleefd aan wat we - onschuldiger - guilty pleasures noemen. En Laurens was druk met het vernuftig bricoleren van het decor en de bewegende delen.
Gisteren hadden we de eerste doorloop, liever gezegd: doordraai. Maar we lassen nog een extra repetitie in, al moeten we het ook niet doodrepeteren. (Gevleugelde uitdrukking tijdens mijn korte amateurtoneelcarrière. Soms synoniem voor: god zegene de greep.)

Meer tippen van de sluier licht ik niet op. Kom zelf kijken en geniet stiekem mee. De avond begint om 20 uur en de toegang is gratis.



Stiekem genieten in de bblthk

http://www.boekenweek.nl/ 

vrijdag 10 maart 2017

25 jaar schrijver

Vandaag is het 25 jaar geleden dat mijn eerste boek verscheen: Reisgenoten gezocht. Op 10 maart 1992 fietste ik naar uitgeverij Zwijsen om het eerste exemplaar op te halen. Ik werd er feestelijk ontvangen.
Enkele dagen later werd ik volkomen verrast door een groot feest dat mijn man in het geheim had voorbereid. Familie, vrienden en collega's van de krant kwamen me feliciteren. Ik was schrijver!
Maar ben je schrijver als je eerste boek gepubliceerd is? Daarvoor schreef ik ook en verschenen er al enkele verhalen voor volwassenen in kleine literaire tijdschriften. Een boek, dat is toch anders. Vanaf mijn twaalfde wilde ik al schrijver worden en, na veel oefenen en vruchteloze pogingen, was ik het dan toch in 1992.

Nu ik terugkijk, zie ik dat ik daarna pas schrijver begón te worden. Mijn eerste roman, - goddank niet uitgegeven -, schreef ik argeloos. Onder een boom op een camping in Frankrijk begon ik in een schriftje aan mijn boek.
Zo eenvoudig zou het nooit meer worden.
Ik dacht meer na over het vak, wilde me blijven ontwikkelen, allerlei genres uitproberen, voor verschillende lezersgroepen schrijven. Het moest vooral niet saai worden.
Misschien had ik nog meer succes gehad wanneer ik me had gespecialiseerd. Maar dit is zoals ik schrijver kan en wil zijn.

 

Als ik op mijn werkkamer kijk naar de rij eigen boeken, voel ik me op zijn minst voldaan en ook wel trots. Zeker in deze tijd is het minder makkelijk om bij uitgevers gepubliceerd te worden. Ik ben dankbaar dat ik nog steeds de boeken kan schrijven die ik wil schrijven.
Een grote verscheidenheid van inmiddels 33 boeken en daarnaast veel bundels en publicaties waaraan ik heb meegewerkt.
Voorlopig ben ik nog niet uitgeschreven en schrijvers gaan ook niet met pensioen (hebben ze meestal ook niet).
Natuurlijk zijn er al boeken genoeg op de wereld, maar toch denk ik nog steeds iets toe te voegen. Omdat ik met míjn ogen kijk, met míjn oren luister en me gezegend voel met verbeeldingskracht. In het dagelijks leven niet altijd handig, maar voor mijn schrijven onontbeerlijk.

Mijn dankbaarheid gaat ook uit naar familie en vrienden die me gesteund en gestimuleerd hebben en nog altijd belangstellend vragen naar mijn volgende boek.
Ik ben ook mijn uitgevers dankbaar voor hun vertrouwen, mijn redacteuren die mijn boeken nog beter maakten door hun kritische blik. En niet te vergeten al die lezers, jong en oud, in binnen- en buitenland die me soms laten weten wat mijn boek met ze doet.
Want wat is nou een schrijver zonder lezers?

Een overzicht van mijn boeken en ander werk 

 
 

donderdag 9 maart 2017

Mijn nieuwste: 'Vast'

Het is er, mijn nieuwste: 'Vast'. Boek voor een doelgroep die me na aan het hart ligt, jongeren die moeite hebben met lezen. In gemakkelijke taal, maar zeker geen kinderachtig onderwerp. Het gaat over Jim van wie de vader in de gevangenis zit.
Eerst wil Jim niets meer van hem weten, ook omdat door de gevangenisstraf het gezin in financiële problemen komt. Wat heeft zijn vader gedreven? Hij wil het weten, en ook weer niet.
Als hij na lange tijd zijn vader opzoekt in de gevangenis, krijgt hij de waarom-vraag nog steeds niet over zijn lippen. Hij schaamt zich en praat er met niemand over tot hij ontdekt dat hij niet de enige is.
Het verhaal laat ik voor een deel afspelen in de gevangenis van Veenhuizen waar ik meermalen was, ook voor research. Hoe realistisch het boek ook lijkt, het is helemaal ontsproten aan mijn fantasie.
Ik vond het belangrijk om dit boek te schrijven en hoop dat het ook aanleiding is voor scholen om erover te praten. Van naar schatting 25.000 kinderen zit op dit moment de vader of moeder in de gevangenis.

Hoe noodzakelijk het is dat kinderen van gedetineerden hun verhaal kunnen doen, begreep ik pas echt toen ik Terry in december ontmoette. Tussen zijn 10e en 18e zat zijn vader in de gevangenis. Bijna die hele periode sprak hij er met niemand over. Terry, nu 23 jaar, is jongerenambassadeur voor Exodus dat hulp biedt aan gedetineerden en hun gezinnen. Hij benadrukt dat kinderen van gedetineerden hulp moeten zoeken en erover moeten praten met mensen in wie ze vertrouwen hebben.
Mijn interview met Terry staat op de website van uitgeverij Eenvoudig Communiceren.
Ook is daar nog het interview met mij te lezen over het ontstaan van 'Vast'.



Mijn eerste recensie heb ik al binnen, van Terry. Ik was benieuwd hoe hij als ervaringsdeskundige tegen mijn boek aankijkt. Ik was ontzettend blij met wat hij me schreef:

 
Het boek "vast" geeft een duidelijk beeld over de levensomstandigheden van een kind van een gevangene. De uitdagingen waar de hoofdrolspeler Jim voor komt te staan zijn uiterst realistisch. Ook ik herken veel dingen die Jim meemaakt in het boek omdat ik het zelf ook heb meegemaakt. Het greep mijn aandacht en ik was er zo doorheen omdat het lekker makkelijk weg las.
Als lezen niet zo jouw ding is, gaat dit verandering brengen omdat je niet veel hoeft te lezen maar toch een kijkje krijgt in het leven van een kind van een gevangene! 
 
De site van uitgeverij Eenvoudig Communiceren geeft alvast een inkijkje in de eerste 10 pagina's.

Omdat ik het onderwerp zo belangrijk vind, heb ik er speciaal lesmateriaal bij ontwikkeld. Docenten kunnen dat binnenkort via de uitgeverij bestellen.

 

donderdag 23 februari 2017

Taboes

Begin maart zijn we met Schrijversharten te zien in een theaterproductie van het Wagenings Werktheater. In vier voorstellingen leveren wij via een groot scherm op poëtische - en soms heel prozaïsche wijze - commentaar op wat er op het toneel te zien en te horen is.

In Schrijversharten werk ik samen met Laurens van der Zee en Martijn Adelmund. Met veel plezier hebben we ons licht laten schijnen op de taboes in het stuk en onze eigen taboes. Onze bijdrage heeft het karakter van de klassieke rei, maar heeft soms ook een vleug 'grumpy' oude mannen uit de Muppet Show.


Half januari vonden de filmopnamen plaats onder leiding van Cor Meurs en Edwin Luijks van het Wagenings Werktheater.
Ik ben heel benieuwd hoe onze bijdragen straks samenvallen met die van de spelers in het theaterstuk. Trouwens, soms gaan ze er dwars doorheen. En omgekeerd ook waarschijnlijk.
 










Informatie over programma en makers
Over gekte, dood, liefde en andere zaken
waar we liever niet over praten
In een eigen toneelbewerking met zang, dans, dichtkunst en film-art brengt het Wagenings Werktheater de aangrijpende ervaring van een bedrogen weduwe die niet kan rouwen en haar verhaal komt halen. Confronterend maar vol humor gebracht in een drieluik over jagen, gekte, dood, liefde en een teruggebrachte schoen.
Wagenings Werktheater in samenwerking met
dansschool Bransz, Schrijversharten en zangeres Lieke van ’t Veer
Speeldata: do 2 en vr 3 maart - aanvang 20.00 & zo 5 maart - aanvang 15.00 en 20.00
Theater De Wilde Wereld, Burgtstraat 1 in Wageningen
Reserveren 0318 519655 of via wageningswerktheater@gmail.com, entreeprijs 10 euro

Het Wagenings Werktheater is een groep enthousiaste theatermakers die elk jaar een nieuwe productie maken volgens het werktheater-principe, met een regisseur als coach die in deze productie ook zelf meespeelt. Het toneelgezelschap schrijft eigen toneelvoorstellingen en stelt met elke productie een maatschappelijk thema aan de kaak. Deze keer is dat dus het thema 'Taboes'.

Meer informatie: facebook Wagenings Werktheater

maandag 20 februari 2017

Schrijfbubbel

Een week lang zat ik in een schrijfbubbel. Ik genoot van geconcentreerd werken én van het permanente zicht op zee. Dat helpt. Voor de concentratie en de woorden die los van agenda en dagelijkse besognes stromen.
 

Een appartement aan de boulevard in Egmond aan Zee biedt mij de vertrouwdheid van een derde thuis (na woonplaats Wageningen en na Weert waar mijn wortels liggen). Mijn favoriete appartement met frontaal zicht op zee en vanuit het zijraam dat ook nog een blik op het dorp biedt. Al zeker twintig jaar kom ik er elk jaar wel een week. Het was nu voor het eerst dat ik uitbundige sneeuw meemaakte.
Zo'n tijdelijke woonplek waar ik blindelings de weg in de keuken vind. Waar ik al zoveel van de omgeving heb gezien dat niets hoeft. Waar alles hetzelfde en toch elke dag weer anders is.

Nu was ik er vooral om veel te schrijven. Mijn laatste schrijfretraite dateerde van maart vorig jaar toen ik drie weken in de pastorie van Veenhuizen verbleef, die toen nog schrijvershuis was. Ik was er met allerlei plannen en ideeën vertrokken, maar in de maanden die volgden, kwam ik er nauwelijks aan toe.

Een week is zo voorbij, maar toch was ik erg productief. Ik heb eindelijk de thriller voor volwassenen weer opgepakt waar ik met grote onderbrekingen aan werk. Daar heb ik twintig nieuwe pagina's voor geschreven, waardoor de vaart er nu hopelijk in zit. Het gegeven en de personages bleken toch te boeiend om ze een zachte dood te laten sterven. Het is per slot van rekening een thriller.

Ook heb ik een plan voor een veelomvattend boek verder uitgewerkt en ik wil dat voorleggen aan een uitgever. Ook heb ik research gedaan voor een biografisch verhaal dat misschien ook nog wel een autobiografische component krijgt. Dat klinkt allemaal behoorlijk vaag. Maar net als veel schrijvers huiver ik ervoor te veel los te laten over een prematuurtje.

Veel nieuwe ideeën voor boeken heb ik deze keer niet gekregen. Gelukkig maar misschien. Eerst maar eens wat afmaken.
Mijn schrijftijd is schaars naast creatieve cursussen, zakelijke schrijftrainingen en allerlei leuke samenwerkingsprojecten. Dat dwingt me tot selecteren waar ik mijn tijd aan besteed. Niet meer het tigste boek schrijven, maar alleen nog boeken waar mijn ziel en zaligheid in liggen.

Minder is meer. Dat komt ook terug in de gedachte die ik noteerde bij schelpen op het strand:

Vroeger nam ik schelpen mee naar huis
nu neem ik alleen de foto.
Ooit lukt het me ze gewoon te laten liggen
tot de zee ze weer meeneemt.